LOGBOEK

Dinsdag 9
Mei
tot en met vrijdag 19 mei. Hoewel we door die ene 'verloren' dag een vrij krappe aankomstdatum hebben, stoppen we 's avonds toch maar in Gorinchem voor een bezoekje aan de vakbeurs Maritime Industry. We varen er tenslotte zowat langs, via het Merwedekanaal. Kan de stagiair wat techniek proeven en kunnen wij wat gesprekjes voeren. Door dit intermezzo gaan we het de dag erna tij-technisch niet redden via Antwerpen, maar met maar 237 ton 'lichte' rollen én mooi weer is de Westerschelde ook goed te doen. De rest van de reis verloopt eveneens op rolletjes, zodat we keurig op tijd in Reims zijn. Voor de verandering houden we na het lossen het stophout zelf. De planken zijn zo netjes dat we er wel een tuinhuisje van kunnen maken en de keggen worden morgen opgepikt door een buurman met houtkachel. Die 's avonds vast gezellig met de fiets komt mee-barbecueën. De volgende dag doen we nogmaals een rondje supermarkt en varen 's middags dan nog even in grand ballast naar onze volgende laadplek: Reims Vrilly. Waar we, na nog een dag kleine klusjes, zoals al dat hout uit het ruim in het vooronder sjouwen, samen met de Westropa koolzaad gaan laden voor Neuss. reactie

Donderdag 13
April
tot en met maandag 8 mei. Waar altijd werk genoeg is… Ook aan boord worden weer de nodige klusjes geklaard, zoals administratie, aanrechtblad kaal schuren en opnieuw vernissen, een tachograaf plaatsen (in de verwachting dat die ons meer vrijheid zal opleveren dan kosten…), meteen de kabels van gashendel en koppeling vervangen enzovoort. Verder is het weer tijd voor de tandarts, huisarts, dierenarts en ook eens (omdat blijkbaar toch niet álles vanzelf over gaat de fysiotherapeut. Nu we wat langer stil liggen is er ook gelegenheid voor uitstapjes, zoals een dagje Teylers Museum met tante en een dagje Maritiem Museum op zoek naar nieuwe informatie over Scheepswerf Hitters-Proost. En dan zijn we wel weer voldoende 'opgeladen' voor een nieuwe ronde. In IJmuiden gaan we deze keer niet voor Evry of Limay laden, maar voor Reims. In Breukelen pikken we de stagiair weer op, die twee weken bij buren meegedraaid heeft op de werf. En zoeken dan maar een plekje in het Spuikanaal op, want het laden blijkt inmiddels uitgesteld van 's morgens vroeg naar 's middags laat. En vervolgens naar 's avonds. Grrr, zo had ik zondag toch nog in Den Bosch naar de rommelmarkt gekund. Afijn, dan benutten we deze extra vrije dag maar om eens naar het (honden)strand ten zuiden van IJmuiden te fietsen. Dat qua breedte en leegte vandaag niet veel onder blijkt te doen voor de 'Landes'. Tara rent in één ruk door naar de zee, jahoeee!!! Alsof ze afgelopen drie weken niet alle dagen een fikse wandeling langs het water heeft gehad… Aansluitend nog naar een radiodumpzaak, waar Thijs al lang eens wilde kijken, en dan maar wachten tot we aan de beurt zijn. reactie

Vrijdag 31
Maart
tot en met woensdag 12 april. Mooi meegenomen: omdat de eerste reis die we zouden gaan doen geannuleerd werd, krijgen we deze reis over 250 ton betaald, terwijl we maar 210 ton hoeven te laden. Tijdens het laden wordt de stagiair, die een reis met buren mee geweest is, weer aan boord afgeleverd door zijn vader. Verder varen we deze reis samen met een voormalige opstapper, inmiddels zelf ook leerbedrijf, die de stagiair af en toe van ons overneemt. Onderweg voegt zich tijdelijk nog een derde collega bij ons, dus aanspraak genoeg. Voor de verandering gaan we via de toeristische route, het Markkanaal, naar Oosterhout. En vervolgens maar eens kijken wat er allemaal veranderd is in het Wilhelminakanaal, waar we ook al in geen eeuwigheid door gekomen zijn. De dubbele bajonetsluis staat er gelukkig nog (je weet 't maar nooit in Nederland…) al zal het waarschijnlijk wel de laatste keer zijn dat we er door komen. Daarna een vrij weekend en prachtig weer, dus zaterdagmiddag lekker samen de stad in (voor het eerst sinds Spanje), zaterdagavond barbecueën met de buren en zondagmiddag nog eens. Aansluitend familievisite, want een deel van mijn 'roots' ligt tenslotte in deze stad. Omdat het nog even gaat duren voor we kunnen lossen stap ik daarna op de trein om te kijken hoe mijn andere wortels erbij staan. Valt mee, alles tiert welig. De volgende dag komen Thijs en de buurman ook nog even langs, omdat buurman thuis nog drie druivelaars voor ons had staan, en de dag daarna komt Thijs mij en Tara lekker luxe met de auto weer ophalen. Als we leeg zijn is er, zoals gewoonlijk in deze tijd van het jaar, weinig werk, dus varen we maar naar onze thuishaven. reactie

Zaterdag 18
Maart
tot en met donderdag 30 maart. Als ik in het canal Brussel-Charleroi een pandje van 3 kilometer mee fiets met Tara, krijgen we een proces-verbaal wegens onderbemand varen. Want alleenvaart zonder alleenvaartverklaring is volgens de Waalse agenten, die me toevallig weg zagen fietsen, vreselijk gevaarlijk, en aangezien de Nederlandse politie ook streng bekeurt… De rest van de reis verloopt gelukkig zonder dat soort flauwekul (en met veel fietstochtjes ;-). Omdat we een vrij lange losdatum hebben, en er in Evry momenteel nauwelijks ligplaats is, besluiten we maar een dag in Conflans te blijven liggen. Dat worden er twee, als buren die naar Limay moeten gezellig een dagje blijven plakken om Thijs z'n verjaardag te vieren. Omdat het schitterend weer is kunnen we al lekker buiten zitten, na een bezoekje aan het musée de la batellerie. Voor Tara is Conflans ook geen slechte plek: aan de overkant blijk je eindeloos door de velden en langs de Seine te kunnen fietsen. Als we onze rollen weer kwijt zijn, gaan we verder de Seine op, om, na nog een vrije dag in Bray, in Mouy tarwe te gaan laden voor Eindhoven. reactie

Vrijdag 3
Maart
tot en met vrijdag 17 maart. Waar we het nuttige (motor weer eens na laten kijken, klussen aan schip en tuin, vergadering bijwonen,…) afwisselen met het aangename (bezoekjes van en aan vrienden en familie, rommelmarkt, radiobeurs, dagelijks hondenuitje naar de uiterwaarden,…). En vervolgens, na een tussenstop in Maasbracht, naar Ivoz-Ramet vertrekken om rollen te laden voor Evry. reactie

Woensdag 1
Maart
tot en met woensdag 12 april. Mooi meegenomen: omdat de eerste reis die we zouden gaan doen geannuleerd werd, krijgen we deze reis over 250 ton betaald, terwijl we maar 210 ton hoeven te laden. Tijdens het laden wordt de stagiair weer aan boord afgeleverd door zijn vader. Verder varen we deze reis samen met een voormalige opstapper, inmiddels zelf ook leerbedrijf, die de stagiair af en toe van ons overneemt. Onderweg voegt zich tijdelijk nog een derde collega bij ons, dus aanspraak genoeg. Voor de verandering gaan we via de toeristische route, het Markkanaal, naar Oosterhout. En vervolgens maar eens kijken wat er allemaal veranderd is in het Wilhelminakanaal, waar we ook al in geen eeuwigheid door gekomen zijn. De dubbele bajonetsluis staat er gelukkig nog (je weet 't maar nooit in Nederland…) al zal het waarschijnlijk wel de laatste keer zijn dat we er door komen. Daarna een vrij weekend en prachtig weer, dus zaterdagmiddag lekker samen de stad in (voor het eerst sinds Spanje), zaterdagavond barbecueën met de buren en zondagmiddag nog eens. Aansluitend familievisite, want een deel van mijn 'roots' ligt tenslotte in deze stad. Omdat het nog even gaat duren voor we kunnen lossen stap ik daarna op de trein om te kijken hoe mijn andere wortels erbij staan. Valt mee, alles tiert welig. De volgende dag komen Thijs en de buurman ook nog even langs, omdat buurman thuis nog drie druivelaars voor ons had staan, en de dag daarna komt Thijs mij en Tara lekker luxe met de auto weer ophalen. Als we leeg zijn is er, zoals gewoonlijk in deze tijd van het jaar, weinig werk, dus varen we maar naar onze thuishaven. reactie

Zaterdag 18
Februari
tot en met donderdag 2 maart. En vervolgens het canal du Loing in, want we gaan in Montargis gerst laden voor Antwerpen. Weer lang geleden dat we hier geweest zijn, dat was kort na de automatisering. Zoals gewoonlijk blijkt dat geen vooruitgang. De tweede sluis valt in panne, waardoor een kleine opstopping ontstaat. De Franse achterbuurman begint meteen te mekkeren dat we niet opschieten… en vervolgens zakt hij de rest van de dag alleen maar af ;-) De moderne sluishokjes zijn inmiddels wat minder lelijk dan vorige keer, omdat het beton nu bekleed is met baksteen, maar steeds meer sluiswachtershuizen staan leeg, de markante oude bordjes zijn verdwenen… Eeuwig zonde, hoe zo'n romantisch kanaal van alle sfeer ontdaan wordt! In Fromonville krijgt de stagiair nog even een rare gewaarwording, als we zonder te stoppen door een sluis heen varen :-) Voor we kunnen laden hebben we nog anderhalve dag over, die we vullen met klusjes, fietstochtjes met de hond en boodschappen doen. Tijdens het laden vertrek ik met de trein naar Chalon sur Saône, waar de dag daarop een vergadering is van 'Agir pour le Fluvial', een nieuw initiatief voor het behoud en de ontwikkeling van de (binnenvaart in de kleine) Franse vaarwegen. Een nachtje extra hotel is goedkoper dan twee schepen laten wachten. Bovendien kan ik nu de 'boemel' nemen, die zo'n beetje de canal du Centre route volgt, in plaats van een dure omweg over Parijs te maken om vervolgens onderweg niets te zien (snap nooit dat de Fransen maar accepteren dat je zoveel extra moet betalen om met de TGV te reizen…). In Chalon heb ik het goedkoopste hotel genomen, mede omdat dat mooi op loopafstand van het station en de vergaderlocatie ligt én aan de Saône, maar dat was achteraf bezien misschien niet zo'n goed idee… dat ik 's nachts geen beestjes zie komt waarschijnlijk vooral doordat de lichtknopjes bij het bed het niet doen ;-) Intussen ondervindt Thijs de gevolgen van het gebrek aan interesse in de kleine vaarwegen aan den lijve: geladen blijkt het canal du Loing een lijdensweg geworden, mede doordat je nu niet meer even wat water mee krijgt om de sluis uit te komen. De volgende dag kom ik in Parijs weer aan boord, na een spannend nachtje omdat m'n gsm bijna leeg was en niet meer op wilde laden: dan wordt het wel erg lastig afspreken met een bewegend schip… Op de Oise blijken de bedieningstijden eindelijk geharmoniseerd, al zat volgens ons niemand er op te wachten om in Janville 's morgens om half zeven te mogen beginnen (want dan is de bakker nog niet open :-() en 's avonds tot half negen door te mogen. De rest van reis naar Antwerpen verloopt vlot. In afwachting van het lossen gaan we maar niet meer in het Asiadok liggen, omdat je dan tegenwoordig dubbel havengeld moet betalen. In het Noordkasteeldok lig je wel erg afgelegen, en razen de auto's wel erg hard langs voor de honden. Het Tweede Havendok blijkt ook geen succes voor de honden. Maar er is wel een bushalte, zodat ik 's morgens de stagiair naar het station kan brengen. 's Middags gaan we gezellig met z'n vierjes de stad in, waar diverse leuke nieuwe winkels bij gekomen blijken te zijn. Aansluitend eten we, omgeven door heiligen, mosselen met niet weinig look en room. De hele reis is het prachtig lenteweer geweest, maar net als we moeten lossen waait het verschrikkelijk. Gelukkig legt de buurman mee open. Een andere buurman moet eigenlijk naar huis vanwege een sterfgeval, maar mag van het losbedrijf niet vóór-lossen… Terwijl je hier in een uurtje leeg bent! Bij een bakje koffie nemen we afscheid van de buren, en dan vertrekken we allebei maar naar onze respectievelijke thuishaven. reactie

Donderdag 26
Januari
tot en met vrijdag 17 februari. Gelukkig hoeven we deze keer niet afgebroken het kanaal in (wat overigens nog steeds dichtgevroren zit, en zelfs op de Saône ligt inmiddels ijs…), maar mogen we in Bollène 'blé dur' gaan laden voor Evry. Onderweg maken we nog een tussenstop in Aigues Mortes (om bij Coco te eten) en in Mézoargues (om drijfhoutjes te verzamelen ;-). In Bollène gaan we lekker lui met de elektrische fiets van de buren naar de overkant om boodschappen te doen en krijgen we nog een 'sitevolger' op visite. Weer geladen hebben we op de Rhône gelukkig maar weinig stroom tegen, maar op de Saône begint toch een afzakkertje te lopen. Tegen dat we aan het canal entre Champagne et Bourgogne zijn wordt daar net weer gevaren, zij het aanvankelijk nog steeds van 8 tot 17 uur. Na een croisement très difficile krijgen we in Froncles weer een STC-stagiair aan boord bezorgd. Onderweg loop en fiets ik heel wat af met Tara. Tot we op de Marne komen, lang geleden weer! In het kanaal van Chelles kan ik weer fietsen, al wordt het wel een beetje spannend als het jaagpad aan beide kanten op lijkt te houden. Tussen de bedrijven door ben ik bezig met www.hitters-proost.nl, een hele klus. Bij aankomst in Evry blijkt dat het losbedrijf erop speculeert dat schippers zelf bijscheppen, maar de aanhouder (gelukkig aansluitend geen krappe melddatum…) wint: de volgende dag maar liefst drie man in het ruim. Als de buren ook leeg zijn, gaan we nog een stukje verder de Seine op. reactie

Donderdag 29
December
tot en met woensdag 25 januari 2017. Dat begint al goed… Als Thijs op sluis Andenne Tara bovenaan de sluistrap op de wal wil zetten, draait ze zich zo ongeduldig van zijn schouder af, dat ze een paar meter omlaag kukelt en op het achterdek belandt. De rest van de dag is ze extreem rustig (en ik extreem ongerust…) maar de volgende morgen is ze gelukkig weer helemaal de oude. Omdat er maar weinig vaart is rond de feestdagen, schieten we lekker op. Met de jaarwisseling liggen we al in het canal du Nord - waar het op nieuwjaarsdag werkelijk stervenskoud is. De dagen daarna wordt de gevoelstemperatuur wel weer wat hoger, maar de watertemperatuur helaas steeds lager… Met als gevolg dat we een week later in Vitry ingevroren liggen, samen met een derde schip met bestemming Sète. Na drie dagen komt de ijsbreker langs en kunnen we weer verder. Nu het gebroken is, minder vriest, en we een peloton sluismeesters mee krijgen, hebben we eigenlijk niet veel oponthoud meer van het ijs. Maar wel van het besluit van de regionale chef dat er maar van 8 tot 17 uur geschut wordt. Iedere dag maar 9 uur varen, in plaats van 12, is toch een heel verschil. Daardoor doen we zo lang over die 220 kilometer kanaal, dat intussen de volgende vorstperiode aanbreekt. Met de hakken over de sloot komen we er uit. Onderweg is Tara voor tweede keer loops geworden, wat vast een kwelling moet zijn voor onze arme oude buurhond. In Loire-sur-Rhône valt hij ook nog eens tussen bunkerstation en schip, als de loopplank wegglijdt. 's Avonds in Valence neemt Tara ook een koud bad in de Rhône: het zit de hondjes niet mee deze reis. De volgende dag mag ze echter een pandje meevaren met haar beste vriendin. Kunnen de dames even stoeien, ter compensatie van die hond-onvriendelijke Rhônesluizen. En eenmaal op het canal du Rhône à Sète kunnen we weer lekker fietsen (en ratten jagen…), mede dankzij al die mooie nieuwe aanlegplaatsen. Net voor we in Frontignan arriveren maken we nog maar een hondenstop aan het (stenen)strand. Op hét (schelpen)strand komen we deze ronde helaas niet, daarvoor is ons verblijf in Frontignan te kort. Gelukkig hebben we nog wel tijd voor een paar struintochtjes langs de étang (een plek die ik waarschijnlijk altijd met Kia zal blijven associëren…), een mega-mossel-maaltijd en een gezellige lunch in een brocante, voor we weer rechtsomkeert maken. reactie

Zondag 18
December
tot en met 28 december 2016. Daar gearriveerd mag Thijs weer per ov terug naar Terneuzen reizen om de auto op te halen. Een zelfrijdende auto zou toch wel handig zijn! Onze laatste 'vrije' week is goed gevuld met klussen, bezoekjes, boodschappen, en koude fietstochtjes naar de Maas met Tara. Want na duizenden kilometers relaxed mee gereden te zijn, begon ze bij het eerste het beste korte ritje meteen weer te bibberen, in de veronderstelling dat we naar de uiterwaarden gingen. Voordeel van dat 'plaatsgebonden gedrag' is wel, dat ze aan boord niet op de bank springt, want we na al die weken gedoogbeleid in de camper eigenlijk wel verwacht hadden. Omdat we de 28e moeten laden, en het de familie ook beter uitkomt, vieren we al op 24 december kerst met de zussen, voor de verandering met een bbq. Eerste Kerstdag bij broer, en Tweede Kerstdag gaan we op weg naar Stein… om bij sluis Lith prompt weer voor dubbel rood te struikelen. Oeps, daar hadden we niet op gerekend, dat er vandaag niet geschut wordt op een Nederlandse hoofdvaarweg. Beginnen ze de volgende dag ook nog eens met de afvaart, terwijl er twee schuttingen opvaart liggen. Desondanks komen we nog in Stein, en zelfs nog geladen, en zelfs nog in Maastricht! Waar onze buurtjes, ook al vroeger dan gepland geladen, al liggen te wachten. Even ziet het ernaar uit dat ik nog een dagje op koopjesjacht kan omdat de buren een monteur verwachten, maar als dat niet doorgaat, gaan we 's middags nog aan onze reis naar de Middellandse Zee beginnen. reactie

Zaterdag 17
December
De periférique is met een tomtom ook geen 'kunst' meer. Bovendien mag vandaag maar de helft van de Parijse auto's rijden vanwege smogalarm (achteraf bezien natuurlijk niet zo slim van die Fransen om alle snelwegen via Parijs te laten lopen…). Naar Terneuzen is toch wel een stukje korter dan naar Den Bosch, dus voor we het weten zijn we alweer aan boord. Waar gelukkig alles in orde blijkt, zodat we morgen meteen richting thuishaven kunnen vertrekken, voor de kerst. reactie

Vrijdag 16
December
Als het mooi weer geweest was, waren we waarschijnlijk nog wel even via Frontignan gereden, waar we dit hele jaar nog niet geweest zijn, maar het is koud en mistig. Bovendien weten we al dat onze volgende reis weer naar Sète gaat! Voor de verandering rijden we eens via Clermont Ferrand. Door de nevel zien we helaas nauwelijks wat van het viaduct van Millau, maar het is desondanks een veel mooiere route dan de 'autoroute du soleil'. In de middag krijgen we er toch nog soleil bij, en als we dan ook nog de naam Montluçon Canal de Berry zien, is het weg van de snelweg. In theorie hadden we vannacht Terneuzen nog wel kunnen halen (want eigenlijk hadden we zaterdag weer 'n vergadering…), maar er werd gisteravond op tv al gewaarschuwd voor een drukke spits in Parijs, vanwege het begin van de kerstvakantie, en om daar nou willens en wetens in te duiken… Bovendien heeft Tara gisteren de hele dag braaf geslapen, maar is ze vandaag wel weer aan wat beweging toe. Dus wordt het een lange pitstop in Vallon-en-Sully. Waar we een mooie wandeling langs het kanaal maken, tot de eerstvolgende sluis, en dankbaar gebruik maken van de picknicktafel bij een gereconstrueerde Berrichon. Er blijkt ook nog een kanaalmuseum in de buurt, maar dat bewaren we maar voor een eventuele volgende reis. Aansluitend volgen we het kanaal nog een klein stukje, dat hier eens 'vaarklaar', en daar weer volledig gedempt blijkt. Onze overnachtingsplek wordt Orleans, waar ik ook altijd al graag eens heen gewild had, maar eenmaal in het hotel hebben we het wel gehad. reactie

Donderdag 15
December
Na het ontbijt en de laatste in-propronde (Tara ligt tussen ons beddegoed, een tas met takken en 18 kilo sinaasappels ingeklemd ;-) gaan we eraan beginnen. Het is vandaag maar grijs en fris, zodat we bij de eerste stop voor een warme lunch gaan. In de namiddag doen we nog een keer koffie in Spanje, en voor we in Frankrijk zijn is het al donker. Ons einddoel is Beziers. We overnachten er in een F1 hotel en eten bij de ernaast gelegen Buffalo Grill. Voor beiden waren we gewaarschuwd, maar och, meer dan een bed, plekje voor Tara en een warme douche hebben we niet nodig, en het eten valt reuze mee. reactie

Woensdag 14
December
Opa en oma hebben aangeboden op Tara te passen, zodat wij een dagje naar Valencia kunnen. We hebben ons geprogrammeerd op de overdekte markt, maar omdat die midden in het drukke stadscentrum ligt, duiken we zodra we op loopafstand zijn maar de eerste de beste parkeergarage in. Die blijkt van een supermarkt te zijn. Nou ja, kunnen we straks meteen boodschappen mee nemen en dan zien we wel wat langdurig kortparkeren kost. De 'mercado central' is niet alleen (letterlijk) een opeenstapeling van heerlijkheden (vooral de geroosterde zoete pompoenen, blijkbaar een lokale specialiteit, zien er zalig uit) maar ook een prachtig gebouw. Daarna zwerven we wat rond door de stad, leuke winkeltjes en mooie gebouwen bekijkend, tot we voor een opvallend gedecoreerde gevel staan. Dat blijkt het keramiekmuseum, waar ik natuurlijk wel even rond wil kijken. Vervolgens wandelen we (het is schitterend weer) naar de botanische tuin, onderweg gevulde broodjes van de markt etend. De bakker blijkt er nog wat extra sneetjes geroosterd brood met knoflook bij gedaan te hebben, mmjam. De botanische tuin is super onderhouden, net als de vele katten die er rondluieren. Aansluitend lopen we via de bedding van de Rio Turia terug. Vanwege een paar desastreuze overstromingen is de Rio Turia om de stad heen geleid, en is het rivierbed tot een groot park getransformeerd. Hoewel er in Valencia nog veel meer te zien is, gaan we daarna toch maar de auto opzoeken, want morgen beginnen we aan onze lange terugreis: van Xeraco is het al meer dan 400 kilometer naar Barcelona… reactie

Dinsdag 13
December
Onrustig nachtje: Tara probeert nu weer eens bij oma, dan weer bij opa in bed te kruipen, want de een ligt op haar bank en de ander op de plek waar haar mand stond. En wij liggen in ons hemelbed te stikken van de hitte, nu de kachel 's nachts aan moet blijven… Na het ontbijt verkassen we naar het dorpje Xeraco, waar we dichter bij het strand kunnen staan, en wat meer privacy hebben. Tara is de hele dag uit haar doen, vanwege die indringers in háár camper. Terwijl wij met opa een strandwandeling maken, gaat oma in de camper aan de slag. Als we terug komen blijkt dat wíj nu de indringers zijn: alles wat van ons is, of zou kunnen zijn, staat naast de camper in het zand… Tijdens de lunch maakt een passerende visser een eetgebaar. Omdat we denken dat hij ons smakelijk eten wenst, zwaaien we vriendelijk terug, maar hij loopt naar z'n auto en haalt daar een paar zálige navelsinaasappels uit voor ons. 's Middags rijden we naar het stadje Cullera, om boodschapen te doen en even rond te kijken in een van de Asia-shops waar het hier overal van stikt. 's Avonds gaan we in Xeraco paëlla eten, dat oorspronkelijk uit deze streek (Valencia) komt. Natuurlijk zitten we weer als enigen in het restaurant. Hoewel we voor de zekerheid 's middags al gereserveerd hadden, is de hoeveelheid schaaldieren wat karig. Waarschijnlijk hadden we ook niet de paëlla de marisco, maar de échte, met konijn moeten nemen. reactie


Om veranderingen op deze pagina in de gaten te houden hebt u drie opties
RSS 0.92 Feed twitter
Pagina toevoegen aan favorieten
print-versie